Μπολόνια – ΗΡΑΚΛΗΣ 2-0: Πρώτο φιλικό και πρώτα θετικά δείγματα
Το τελικό 2-0 δεν έχει και τόση σημασία. Είναι ένα αποτέλεσμα που προήλθε από δυο γκολ τα οποία μπορούν να συζητηθούν, καθώς το πρώτο προήλθε από λάθος του τερματοφύλακα Αθανασιάδη και το δεύτερο από ένα ανύπαρκτο σφύριγμα πέναλτι. Άλλωστε πάντα πρέπει να υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού όλων μας ότι σε τέτοια ματς με φιλικό χαρακτήρα και αντιπάλους πολύ μεγαλύτερης ισχύος αγωνιστικά, συνήθως είναι και τελείως διαφορετική η οπτική των δυο ομάδων. Άλλη αξία είχε το χθεσινό ματς για τον Ηρακλή ο οποίος είναι γεμάτος παίχτες που προσπαθούν να δείξουν κάτι, ενώ ήταν και το πρώτο φιλικό της ομάδας και άλλη αξία είχε για την Μπολόνια η οποία βρίσκεται στο τέλος της προετοιμασίας της αλλά και έχει παίχτες εγνωσμένης αξίας στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Δεν θα ήταν ενδεχομένως αφελής η υπόθεση πως αν στο χθεσινό ματς είχαν την ίδια σκοπιμότητα οι ομάδες, θα βλέπαμε κάτι τελείως διαφορετικό και κατά πάσα πιθανότητα το σκορ θα ήταν πολύ βαρύ κατά του Ηρακλή.
Αυτό που πρέπει να κρατηθεί από το χθεσινό ματς είναι ότι οι παίχτες του Ηρακλή έδειξαν να μπορούν να αντιληφθούν και να εφαρμόσουν στο γήπεδο την φιλοσοφία του Walter Mazzarri.
Η αρχική διάταξη ήταν το 3-5-1-1, με την τριάδα των στόπερ να αποτελείται από τους Βούρο, Chakla και Piña, στα άκρα ανεβοκατέβαιναν όλη τη πλευρά στα δεξιά ο Soria και στα αριστερά ο Nizet (σχετικά νωρίς στο ματς άλλαξαν πλευρές), η τριάδα των κεντρικών μέσων αποτελείτο από τους Σουρλή, Krainz και Kaïboué, μπροστά τους ήταν ο D’Ausilio και τέρμα μπροστά στην επίθεση ήταν ο Okaka.
Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ξεκάθαρα η φιλοσοφία που προσπαθεί να εφαρμόσει ο Mazzarri. Ο Ηρακλής πίεζε ψηλά μέχρι και τον τερματοφύλακα, ενεργοποιώντας συγκεκριμένες παγίδες πίεσης. Οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών ήταν μικρές, οι αλληλοκαλύψεις, ιδιαίτερα στις πλευρές, λειτούργησαν σε πολύ καλό επίπεδο, ενώ οι ποδοσφαιριστές έβγαλαν αρκετά τρεξίματα παρά το γεγονός ότι πρόκειται για το πρώτο παιχνίδι της σεζόν.
Γύρω στο 30ο λεπτό πραγματοποιήθηκε η αλλαγή που προαναφέρθηκε. Οι δύο ακραίοι (Nizet και Soria) άλλαξαν πλευρές και αγωνίστηκαν με ανάποδο πόδι. Με αυτόν τον τρόπο ο Ηρακλής μετατρεπόταν επιθετικά σε διάταξη 3-3-3-1 ή ακόμα και 3-3-4, με τους ακραίους να συγκλίνουν προς τον άξονα αντί να ψάχνουν συνεχώς τη σέντρα από την εξωτερική γραμμή. Ο στόχος ήταν σύγκλιση και τελείωμα με σουτ αντί για παραδοσιακά overlap και γεμίσματα. Δεν είναι τυχαίο ότι προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου είδαμε τρία αρκετά καλά σουτ από αυτούς τους παίχτες μέσα από αυτές ακριβώς τις κινήσεις.
Γενικά υπήρχε μια δημιουργική δυστοκία, γεγονός που εν μέρει οφείλεται στην έλλειψη ποιοτικών λύσεων στις μπροστά θέσεις και εν μέρει οφείλεται στο ότι ακόμα η ομάδα ψάχνει τα πατήματά της. Πάντως συνολικά ο Ηρακλής έδειξε μια αρκετά συμπαγή εικόνα, περιορίζοντας επιθετικά την Μπολόνια, της οποίας τα δυο γκολ δεν προήλθαν από οργανωμένες επιθέσεις (όπως γράψαμε και παραπάνω).
Τώρα, συνολικά μπορεί να ειπωθεί ότι όλοι οι παίχτες λίγο ή πολύ έκαναν αυτό που έπρεπε στο γήπεδο. Ξεχώρισαν οι Nizet και Σουρλής γιατί έδειξαν αμφότεροι να έχουν κατανοήσει εντελώς αυτό που τους ζητείται να πράξουν στο γήπεδο. Επίσης ο Kaïboué ήταν εξαιρετικός, ειδικά στις μεταβιβάσεις του που έδειξε να διαθέτει μεγάλη ακρίβεια. Σε ρηχά νερά κινήθηκαν οι δυο μπροστά παίχτες, Okaka και D’Ausilio, με τον δεύτερο ωστόσο να δείχνει και αρκετά θετικά στοιχεία, απλά ήταν κάπως απομονωμένος και η άμυνα της Μπολόνια τον είχε κλείσει καλά. Τέλος, ο Iñigo Piña υπέπεσε σε αρκετά λάθη τα οποία όμως δεν αποκλείεται να οφείλονται στο ότι αναγκάστηκε, ελλείψει καθαρού αριστερού στόπερ, να παίξει αυτός σε αυτήν την θέση. Οι υπόλοιποι παίχτες παίρνουν ένα θετικό πρόσημο, ακόμα και ο Αθανασιάδης που παρά το λάθος του στην αρχή έκανε μερικές καλές επεμβάσεις και έχει αρκετό χρόνο μπροστά του να αποκτήσει ξανά καλό αγωνιστικό ρυθμό.
Συνολικά διαφάνηκε πως το επίπεδο των ήδη αποκτηθέντων είναι αρκετά υψηλότερο από το αναμενόμενο και θα μπορούν να προσφέρουν πράγματα μέσα στην σεζόν, ενώ η ομάδα θα ενισχυθεί κι άλλο ώστε να τελειοποιηθεί σε όλες της τις πτυχές.
