Ντροπή και αίσχος
Πολλές φορές από αυτό το σάιτ έχουμε γράψει για τα καλά και τα θετικά που μάς έχει προσφέρει το μπάσκετ αλλά και τις σωστές κινήσεις που γίνονται σε αυτό το τμήμα, τουλάχιστον σε οργανωτικό κομμάτι. Αυτά όμως που συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα, μετά την νίκη επί του Παναθηναϊκού δηλαδή, αποτελούν ντροπή και μαύρη κηλίδα στην φετινή σεζόν, η οποία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια σεζόν αξέχαστη για τους Ηρακληδείς, αλλά το τέλος της δείχνει ότι θα κάνει τους πάντες να βιάζονται να τελειώσει και να έρθει η επόμενη.
Δεν είναι δυνατόν η ίδια ομάδα που κέρδισε τον Παναθηναϊκό, η ίδια ομάδα που σκόρπισε στους 5 ανέμους τις περισσότερες ομάδες της Α1 για πάνω από μισό πρωτάθλημα, να παρουσιάζει μια τέτοια θλιβερή και άθλια εικόνα τον τελευταίο μήνα. Είναι κρίμα πρώτα από όλα για την προσπάθεια που έκαναν οι ίδιοι παίχτες όλη την υπόλοιπη σεζόν. Και αφήνοντας έξω από την συζήτηση περί αποτυχίας το ENBL που φάνηκε ότι δεν ήθελε τον Ηρακλή, θα είναι τεράστια αποτυχία να μην μπει στα πλέι οφ η ομάδα.
Απομένουν δυο ματς με μια διακοπή δυο εβδομάδων. Το ένα είναι στο Ιβανώφειο με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ και το άλλο (το τελευταίο) είναι στην Πάτρα με τον Προμηθέα. Και τα δυο ματς αυτά είναι στα μέτρα του Ηρακλή που είδαμε για μισή και παραπάνω σεζόν. Όχι όμως του τωρινού Ηρακλή. Ο τωρινός Ηρακλής θα δυσκολευόταν να κερδίσει ακόμα και μια καλή ομάδα της Α2.
Για να τα βάζουμε όμως και τα πράγματα σε μια σειρά και να μην εκτοξεύουμε μύδρους κατά πάντων, θα προσπαθήσουμε να εστιάσουμε στην πηγή του προβλήματος. Όσο τουλάχιστον μας επιτρέπεται μέσα από αυτά που βλέπουμε κυρίως στα παρκέ. Το κύριο πρόβλημα φαίνεται να εστιάζεται στην αδιαφορία κάποιων παιχτών (ξένων), οι οποίοι θεωρούν ότι η δουλειά τους τελείωσε μετά την νίκη με τον Παναθηναϊκό και αφού σώθηκε η ομάδα. Έχουν χάσει την συγκέντρωσή τους και η προσπάθεια που κάνουν είναι ελάχιστη. Φυσικά ευθύνη φέρει και το τεχνικό επιτελείο που δεν έχει καταφέρει να τους «μαζέψει» και να τους προσγειώσει. Ελάχιστες ευθύνες έως και καθόλου μπορούμε να καταλογίσουμε στους Έλληνες παίχτες, οι οποίοι, ασχέτως απόδοσης, φαίνεται να προσπαθούν ειλικρινώς. Ειδικά η προσπάθεια του Μωραΐτη το τελευταίο διάστημα είναι συγκινητική.
Δεν γνωρίζουμε πλέον με ποιον τρόπο μπορεί να συνέλθει η ομάδα και να βγάλει τον πραγματικό της εαυτό, το σίγουρο είναι όμως ότι σε περίπτωση παρόμοιας κακής εμφάνισης και ήττας από τον ΠΑΟΚ τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου ευχάριστα στο Ιβανώφειο για την ομάδα. Και γενικά είναι πολύ κρίμα μια σεζόν που θα μπορούσε άνετα να μείνει στην ιστορία ως μια πολύ επιτυχημένη σεζόν με αποκορύφωμα την νίκη επί του Παναθηναϊκού, κοντεύει να αμαυρωθεί εντελώς και να μας κάνει να μετανιώνουμε που νίκησε η ομάδα τον Παναθηναϊκό.
Είναι θετικό το ότι υπάρχουν δυο βδομάδες καιρός για να συνέλθει η ομάδα. Αλλά πρέπει οι άνθρωποί της ΚΑΕ να καταλάβουν ότι όλο αυτό θα έχει (ήδη έχει) πολύ αρνητικό αντίκτυπο για την επόμενη σεζόν, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον κόσμο ο οποίος έχει κρυώσει πάρα πολύ. Κάτι που αν δεν αλλάξει έστω και τώρα η κατάσταση θα αποτυπωθεί στην πώληση των διαρκείας για την επόμενη χρονιά.
Κύριοι, ο Ηρακλής δεν είναι για να διασύρεται σε κάθε αγώνα με 20αρες και 30αρες. Βάλτε το καλά στο μυαλό σας ότι ο κόσμος δεν έχει άλλη υπομονή.
ΥΓ: Δεν θεωρούμε ότι η λύση του συμβολαίου του Φόρμαν είχε αρνητικό αντίκτυπο στην ομάδα. Για ένα διάστημα μετά την αποχώρησή του η ομάδα έπαιξε καλύτερο μπάσκετ από αυτό που έπαιζε με τον Φόρμαν. Το αρνητικό είναι ότι καθυστέρησε πάρα πολύ να βρεθεί αντικαταστάτης του, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος για την ενσωμάτωση του νέου παίχτη, που εν τέλει είναι ο Σέγκου.