Η δύναμη ψυχής του Δημήτρη Στουρνάρα
Δεν συνηθίζουμε να γράφουμε διθυράμβους για συγκεκριμένους παίχτες μεμονωμένα, γιατί πάντα θεωρούμε ότι αδικούμε κάποιους άλλους. Ας μας επιτραπεί όμως για μία και μοναδική φορά (μέχρι την επόμενη) να παραβούμε αυτόν μας τον άτυπο κανόνα για ένα παιδί που μας έχει εντυπωσιάσει για την θεαματική του αγωνιστική βελτίωση και κυρίως για το ψυχικό του σθένος και το κουράγιο να πάει κόντρα σε όλες τις δυσκολίες που βρήκε. Ένα παιδί που πετάχτηκε κατευθείαν στα βαθιά και κατάφερε όχι απλά να επιπλεύσει αλλά να φτάσει ως την ακτή. Ο λόγος για τον Δημήτρη Στουρνάρα.
Πέρυσι ο Δημήτρης Στουρνάρας ήρθε σαν δεύτερος τερματοφύλακας. Μάλιστα για να έρθει στον Ηρακλή, παραμερίστηκε ο Στέφανος Παλαβράκης που κατά γενική ομολογία ήταν αγαπητός και αρκετά ικανός ώστε να παραμείνει και σε μια ομάδα που θα είχε ως στόχο κάτι παραπάνω από την αποφυγή των πλέι άουτ. Οι κακές εμφανίσεις του Μαρκετζιάνι, έφεραν τον νεαρό τερματοφύλακα στην θέση του βασικού. Και η αλήθεια είναι ότι δεν απογοήτευσε. Κράτησε σε 10 ματς ανέπαφη την εστία του και με εντυπωσιακές εμφανίσεις σε αρκετά από αυτά. Εννοείται ότι σε αρκετές πτυχές του παιχνιδιού υστερούσε και έκανε λάθη απειρίας, που όμως λίγο στοίχισαν.
Έπειτα ήρθε η φετινή σεζόν. Από τις πρώτες μεταγραφές που έγιναν στην ομάδα ήταν αυτή του Στέφανου Σουλούκου, του περσινού τερματοφύλακα της Λάρισας, ο οποίος μάλλον προοριζόταν για βασικός, αν και υπήρχε μια συζήτηση το καλοκαίρι σχετικά με το ποιος εκ των δύο άξιζε να είναι βασικός και ότι ίσως θα μοιράζονταν την θέση. Ο τραυματισμός όμως του άτυχου τερματοφύλακα στην προετοιμασία έφερε ξανα τον Στουρνάρα να θεωρείται η πρώτη επιλογή για τα γκολπόστ του Ηρακλή, παρότι ήρθε και ως δανεικός εκ Κηφισίας ο Νικοπολίδης.
Και ερχόμαστε στην διάρκεια της σεζόν. Ο Ηρακλής δεν ξεκίνησε ιδιαίτερα πειστικά την σεζόν, και εκτός των κακών εμφανίσεων, η ομάδα έχει να διαχειριστεί και τα λάθη των ποδοσφαιριστών που μπορεί να μην στοίχισαν βαθμούς αλλά δημιούργησαν ένα κακό κλίμα, ιδιαίτερα στις τάξεις του κόσμου. Ο Στουρνάρας έκανε δυο λάθη σε δυο ματς τα οποία στοίχισαν σε γκολ, έκανε κι άλλα λάθη τα οποία δεν στοίχισαν, αλλά γενικά δημιουργήθηκε μια κάπως αρνητική ατμόσφαιρα εναντίον του, μέχρι το ματς με τον ΠΑΟΚ Β’. Εκεί ο Στουρνάρας έκανε το ένα από τα λάθη που στοίχισαν σε γκολ αλλά μετά ήταν άψογος στο υπόλοιπο ματς και στο τέλος πήγε μαζί με τους υπόλοιπους συμπαίκτες του στο πέταλο και με δάκρυα στα μάτια απολογήθηκε στον κόσμο, που τον χειροκρότησε.
Μπορεί να μην βελτιώθηκε ιδιαίτερα η εικόνα της ομάδας μετά από αυτό, αλλά ο Στουρνάρας άλλαξε. Έγινε πιο ήρεμος, πιο σταθερός, απέφευγε να κάνει πράγματα που μπορεί να τον οδηγούσαν σε λάθος και έσωσε πάρα πολλές φορές την ομάδα. Επίσης δεν υπήρχε ματς που να μην δείχνει την δύναμη του χαρακτήρα του και την αγάπη του για τον σύλλογο. Χαρακτηριστικό το σκηνικό στην Καρδίτσα, ακόμα κι όταν φάνηκε να χάνει την θέση του και έπαιζε ο Νικοπολίδης, που μετά το 1-1 και τις αποδοκιμασίες των εκδρομέων του Ηρακλή προς την ομάδα, ο Στουρνάρας προσπαθούσε να μαζέψει τους αδιάφορους συμπαίκτες του να πάνε μπροστά από το πέταλο και να χειροκροτήσουν τον κόσμο.
Η ζωή έχει έναν τρόπο να επιστρέφει στον καθένα αυτό που αξίζει. Έτσι ο Στουρνάρας ξανακέρδισε την θέση του βασικού και πλέον, μετά από σωρεία καλών εμφανίσεων και με την ομάδα να είναι μια ανάσα από την επιστροφή εκεί όπου ανήκει, η άνοδος μπορεί να πιστωθεί και σε αυτόν και φαντάζει από τα φαβορί για να παραμείνει στην ομάδα και στην Α’ Εθνική.