Νέος vs έμπειρος προπονητής. Τι χρειάζεται τελικά ο Ηρακλής;
Τις τελευταίες ημέρες, παρατηρούμε μια έντονη κινητικότητα γύρω από το θέμα του προπονητή. Όχι μόνο σε επίπεδο δημοσιογραφίας, αλλά και στα σχόλια των φιλάθλων στα social media.
Tο πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι τα ονόματα που γράφονται. Είναι οι διαφορετικές απόψεις ακόμα και στην ίδια την φύση του ανθρώπου που επιθυμούμε να καθίσει στον πάγκο της ομάδας.
Άλλος ζητά έναν νέο προπονητή, φιλόδοξο, με σύγχρονες ιδέες και προοπτική εξέλιξης. Άλλος θέλει έναν έμπειρο, «βαρύ» όνομα, που να μπει και να επιβληθεί άμεσα. Υπάρχουν αυτοί που επιμένουν σε ξένη επιλογή, θεωρώντας ότι θα φέρει μια πιο οργανωμένη ποδοσφαιρική κουλτούρα. Και από την άλλη, εκείνοι που προτιμούν έναν Έλληνα, που γνωρίζει την πραγματικότητα του ελληνικού πρωταθλήματος.
Διαφορετικές προσεγγίσεις. Διαφορετικές λογικές.
Αλλά όλες ξεκινούν από το ίδιο σημείο. Την ανάγκη να γίνει η σωστή επιλογή.
Ο νέος προπονητής και η λογική της εξέλιξης
Η επιλογή ενός νέου προπονητή είναι, πάνω απ’ όλα, μια επένδυση. Δεν αγοράζεις έτοιμο αποτέλεσμα αλλά επενδύεις σε μια ιδέα.
Ένας νέος κόουτς φέρνει μαζί του φρέσκια ματιά στο παιχνίδι. Είναι πιο κοντά στις σύγχρονες τάσεις του ποδοσφαίρου, πιο ανοιχτός σε ανάλυση data, σε pressing, σε ένταση και ταχύτητα. Το κύριο χαρακτηριστικό του όμως που το ξεχωρίζει είναι η δίψα !
Δίψα να αποδείξει.
Δίψα να χτίσει.
Δίψα να πετύχει.
Είναι πιο πιθανό να δουλέψει με νεαρούς παίκτες, να επενδύσει στην εξέλιξή τους και να προσπαθήσει να δημιουργήσει μια ομάδα με ταυτότητα και προοπτική.
Αυτό όμως δεν έρχεται χωρίς κόστος.
Γιατί ένας νέος προπονητής χρειάζεται χρόνο. Και στο ποδόσφαιρο, ο χρόνος είναι το πιο πολύτιμο αγαθό. Δεν έχει το «όνομα» να τον προστατεύσει στις πρώτες δυσκολίες. Δεν έχει το παρελθόν για να αγοράσει πίστωση χρόνου. Αν τα αποτελέσματα δεν έρθουν άμεσα, η πίεση μεγαλώνει πολύ πιο γρήγορα. Και τότε, πολλές φορές, το project τελειώνει πριν καν ξεκινήσει πραγματικά.
Ο έμπειρος προπονητής και η λογική της ασφάλειας
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η επιλογή της εμπειρίας.
Ένας έμπειρος προπονητής δεν έρχεται να μάθει. Έρχεται έχοντας ήδη ζήσει καταστάσεις. Έχει διαχειριστεί αποδυτήρια, κρίσεις, αρνητικά σερί, πίεση από διοίκηση και κόσμο. Ξέρει πώς να πάρει αποτέλεσμα και αυτό είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα.
Σε ομάδες που «καίγονται» για άμεση επιτυχία, η εμπειρία μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ξέρει πότε να παίξει συντηρητικά, πότε να ρίξει ρυθμό, πότε να προστατεύσει την ομάδα του. Έχει συνήθως κύρος. Μπαίνει στα αποδυτήρια και δεν χρειάζεται να αποδείξει από την αρχή ποιος είναι.
Ωστόσο, αυτή η ασφάλεια έχει και όρια.
Πολλές φορές, ένας έμπειρος προπονητής έρχεται με συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού και φιλοσοφία. Δεν αλλάζει εύκολα. Δεν προσαρμόζεται πάντα. Και σπάνια μπαίνει στη διαδικασία να «χτίσει» κάτι από την αρχή, στοχεύοντας σε μακροχρόνια επιτυχία.
Το πραγματικό δίλημμα
Στην πραγματικότητα, η συζήτηση «νέος ή έμπειρος» είναι συχνά παραπλανητική. Και αυτό γιατί εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει σωστή και λάθος επιλογή. Όλα βασίζονται απόλυτα στο πλάνο της διοίκησης για τον Ηρακλή του αύριο.
Αν μια ομάδα θέλει να ρισκάρει πιθανή αποτυχία στοχεύοντας στη δημιουργία δομών και επενδύοντας με μάτι στο μέλλον, τότε ένας νέος προπονητής είναι πιο κοντά σε αυτή τη λογική.
Αν θέλει άμεσο αποτέλεσμα, σταθερότητα και διαχείριση πίεσης, τότε η εμπειρία είναι το πιο ασφαλές μονοπάτι.
Η αποτυχία της επιλογής
Και οι δύο επιλογές μπορούν να αποτύχουν στο ποδόσφαιρο.
Ο νέος προπονητής αποτυγχάνει όταν μπαίνει σε ένα περιβάλλον που δεν του δίνεται χρόνος και στήριξη. Όταν καλείται να λύσει μόνος του προβλήματα και δεν περιβάλλεται από ένα ικανό και έμπειρο staff, καθώς και όταν του ζητούν άμεσα αποτελέσματα και δεν τον αφήνουν να χτίσει βάσει του δικού του πλάνου.
Ο έμπειρος αποτυγχάνει όταν καλείται να δουλέψει σε βάθος. Όταν πρέπει να εξελιχθεί και να προσαρμοστεί στα δεδομένα της ομάδας και να κοιτάξει μακροπρόθεσμα, αλλά και όταν δεν του δίνονται τα υλικά που θέλει για να παίξει το δικό του ποδόσφαιρο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν φταίει ο προπονητής. Δεν είναι απαραίτητα κακός στη δουλεία του. Φταίει η λάθος επιλογή σε σχέση με τις ανάγκες και το πλάνο της ομάδας.
Πρώτα αποφασίζεις τι θέλεις, μετά ποιον θέλεις
Ο Ηρακλής βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη απόφαση.
Όχι απλά για το ποιος θα κάτσει στον πάγκο.
Αλλά για το τι ομάδα θέλει να γίνει.
Ο προπονητής δεν πρέπει να είναι απλά ένα όνομα, αλλά ο άνθρωπος που θα εκπροσωπήσει και θα ηγηθεί της ομάδας σύμφωνα με την κατεύθυνση που η διοίκηση θα επιλέξει.
Θες να χτίσεις ή να πάρεις αποτέλεσμα άμεσα;
Θες ρίσκο με προοπτική ή ασφάλεια με όρια;
Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα θα καθορίσει και τη σωστή επιλογή.