Γιατί δεν έγινε ποτέ πραγματικό φόβητρο για τον Ηρακλή η Νίκη Βόλου;
Ο Ηρακλής πλέον είναι και μαθηματικά στην Α’ Εθνική. Από τα μισά του δρόμου των πλέι οφ, στον βόρειο όμιλο έχουν όλα τελειώσει και τα υπόλοιπα ματς είναι τύποις διαδικαστικά. Ο Ηρακλής στα πλέι οφ καθάρισε γρήγορα την μπουγάδα και με τρεις σερί νίκες εξασφάλισε αυτό που ήθελε.
Τι ήταν όμως αυτό που όλη την σεζόν έκανε άπαντες στον Ηρακλή να θεωρούν ότι με ευθύνη της ίδιας της ομάδας και όχι των αντιπάλων της δεν είχε ξεκαθαρίσει γρηγορότερα η κατάσταση; Πού οφειλόταν η σαφής διαφορά ποιότητας μεταξύ των ρόστερ του Ηρακλή και της Νίκης Βόλου;
Η απάντηση είναι μία και είναι απλή. Ο Ηρακλής, παρά τα λάθη που έγιναν στον σχεδιασμό του, φτιάχτηκε σαν μια ομάδα που θα κυνηγούσε την άνοδο. Η Νίκη Βόλου από την άλλη φτιάχτηκε σαν μια ομάδα η οποία θα προσπαθούσε να αποσπάσει τον Ηρακλή από τον στόχο και όχι σαν μια ομάδα που θα κοιτούσε ευθέως την άνοδο.
Η επιλογή του Γεωργιάδη για την θέση του προπονητή αλλά και οι επιλογές του Γεωργιάδη για το ρόστερ αυτό μαρτυράνε. Αποκορύφωμα η έλευση Βέλλιου στην Νίκη, σε μια φάση κιόλας που φαινομενικά δεν είχε ανάγκη σε αυτήν την θέση η Νίκη, κι όμως πήρε τον σχεδόν παλαίμαχο ποδοσφαιριστή που έχει παίξει στον Ηρακλή. Εκτός του Βέλλιου, κι άλλοι πρώην παίχτες του Ηρακλή πήγαν σε αυτήν την ομάδα, όπως ο Κιβρακίδης, ο Σιούτας, ο Τζανετόπουλος και φυσικά ο Λουκίνας που είναι κόκκινο πανί για τον Ηρακλή. Ακόμη, όλος ο σύλλογος της Νίκης επιδόθηκε συντονισμένα σε έναν επικοινωνιακό πόλεμο κατά του Ηρακλή, από τους επίσημους φορείς και τα ΜΜΕ μέχρι και τους απλούς οπαδούς.
Στο γήπεδο όμως σχετικά σύντομα φάνηκε ότι το οικοδόμημα της Νίκης ήταν σαθρό. Μπορεί στο γήπεδό της να κατάφερε μερικές ευρείες και εύκολες νίκες αλλά εκτός έδρας φάνηκε να έχει προβλήματα και σύντομα ξεκίνησε και η προβληματική εικόνα της ομάδας, ασχέτως αποτελεσμάτων. Στο πρώτο ματς μεταξύ των δύο ομάδων ο Ηρακλής έδειξε την τεράστια ανωτερότητά του ενώ η Νίκη δεν έκανε απολύτως τίποτα. Το 0-0 δεν αποτυπώνει με τίποτα την πραγματική εικόνα του αγώνα εκείνου.
Όσο προχωρούσε το πρωτάθλημα φαινόταν ότι η Νίκη δεν μπορούσε να κοντράρει τον Ηρακλή, την ίδια στιγμή που ο Ηρακλής προσπαθούσε να βελτιώσει την απόδοσή του και μετά τις γιορτές, με τις μεταγραφές που έγιναν και την έλευση Δεληζήση. Οι κινήσεις που έκανε η Νίκη την ίδια περίοδο δεν έδειξαν ότι μπορούσαν να κάνουν την διαφορά.
Εν τέλει μετά τις γιορτές και ειδικά στα πλέι οφ η Νίκη έδειξε ότι ήταν αρκετά σκαλιά κάτω από τον Ηρακλή. Ακόμα και η Αναγέννηση Καρδίτσας φαντάζει καλύτερη ομάδα. Αν η Νίκη είχε επικεντρωθεί στον στόχο αυτόν καθεαυτόν και όχι στο πώς να εκνευρίσει τον Ηρακλή, ίσως να τα είχε πάει και καλύτερα. Ίσως να είχε εκμεταλλευτεί περισσότερο το κακό διάστημα του Ηρακλή μέσα στην σεζόν. Είναι δείγμα μικρής ομάδας το να ασχολείται περισσότερο με τους αντιπάλους παρά με τον στόχο. Ας τα αναλογιστούν αυτά εκεί στην Νέα Ιωνία και να σκεφτούν καλύτερα τι έφταιξε φέτος, πέρα από το «σύστημα που έσπρωξε τον Ηρακλή».